Asystencja osobista pozwala osobom z niepełnosprawnościami w większym stopniu decydować o swoim codziennym życiu – od wyjścia z domu i załatwienia własnych spraw po naukę, pracę i uczestnictwo w życiu społecznym.
Nowa ustawa wprowadza indywidualne prawo do asystencji osobistej i określa zasady organizacji tego wsparcia w całej Polsce. Osoby uprawnione będą mogły korzystać z bezpłatnej pomocy asystenta, dostosowanej do ich potrzeb i własnych wyborów.
22 października 2026 r. Sejm przyjął wszystkie poprawki Senatu do ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami. Tym samym zakończył się parlamentarny etap prac nad ustawą.
ℹ️
Ustawa oczekuje na podpis Prezydenta RP i ogłoszenie w Dzienniku Ustaw.
Nie można jeszcze składać wniosków o asystencję na podstawie nowej ustawy. System będzie uruchamiany stopniowo.
Spis treści
ℹ️
Kliknij nazwę sekcji, aby przejść do wybranego fragmentu strony.
➡️ Asystencja osobista – wsparcie w niezależnym życiu
➡️ Osoby uprawnione do asystencji
➡️ Zasady korzystania z asystencji
➡️ Jak otrzymać asystencję?
➡️ Kiedy będzie można składać wnioski?
➡️ Organizacja i jakość usług
➡️ Asystencja ustawowa a programy ministerialne
➡️ Dlaczego ustawa o asystencji jest ważna?
➡️ Informacja w PJM oraz ETR (tekst łatwy do czytania)
➡️ Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
➡️ Dokumenty i kontakt
Czym jest asystencja osobista?
Asystencja osobista to indywidualne wsparcie osoby z niepełnosprawnością w wykonywaniu codziennych czynności, przemieszczaniu się oraz uczestniczeniu w życiu społecznym i zawodowym.
Jej podstawowym celem jest umożliwienie niezależnego życia – zgodnie z potrzebami, wolą i wyborami osoby korzystającej z usługi.
Asystent osobisty pomaga w wykonywaniu czynności, przy których osoba z niepełnosprawnością potrzebuje wsparcia. Nie podejmuje jednak decyzji za nią. To użytkownik asystencji decyduje o swoim życiu i sposobie korzystania z pomocy.
Obszary wsparcia asystenta osobistego
Zakres asystencji jest ustalany indywidualnie. Wsparcie może obejmować pięć głównych obszarów.
- Codzienne czynności i samoobsługa
Pomoc w ubieraniu się, higienie osobistej, jedzeniu i innych czynnościach związanych z codziennym funkcjonowaniem. - Prowadzenie gospodarstwa domowego
Wsparcie w robieniu zakupów, przygotowywaniu posiłków, utrzymywaniu porządku i organizowaniu spraw domowych. - Przemieszczanie się
Pomoc w poruszaniu się w domu i poza nim, korzystaniu z transportu oraz docieraniu do wybranych miejsc. - Komunikowanie się z otoczeniem
Wsparcie w porozumiewaniu się z innymi osobami, załatwianiu spraw i korzystaniu z dostępnych sposobów komunikacji. - Aktywność osobista, społeczna i zawodowa
Pomoc w nauce, pracy, rozwijaniu zainteresowań, spotkaniach z innymi ludźmi oraz uczestniczeniu w wydarzeniach społecznych i kulturalnych.
Asystent będzie mógł wykonywać proste czynności pielęgnacyjne i higieniczne. Po odbyciu instruktażu specjalistycznego będzie mógł wykonywać również określone w ustawie czynności związane ze zdrowiem, na przykład pomiar poziomu cukru, podawanie niektórych leków czy obsługę wskazanego sprzętu medycznego.
Niezależność i prawo do własnych decyzji
Niezależność nie oznacza konieczności wykonywania wszystkiego bez pomocy. Osoba z niepełnosprawnością może potrzebować wsparcia w codziennych czynnościach, a jednocześnie samodzielnie decydować o tym, jak chce żyć, pracować, uczyć się i spędzać czas.
Asystencja osobista zwiększa możliwości realizowania tych decyzji. Dzięki niej wsparcie nie musi ograniczać się do podstawowych czynności życiowych, lecz może obejmować również aktywność zawodową, edukację, relacje społeczne i zainteresowania.
⬆️ Wróć do spisu treści
Zasady korzystania z asystencji
Nowy system asystencji osobistej opiera się na czterech zasadach: niezależności osoby korzystającej z usługi, możliwości wyboru asystenta, indywidualnym określaniu potrzeb oraz stabilności wsparcia.
Wymiar godzinowy asystencji
Liczba godzin asystencji będzie ustalana indywidualnie, na podstawie oceny potrzeb osoby ubiegającej się o wsparcie.
Docelowo ustawa przewiduje:
- od 20 do 240 godzin miesięcznie dla osób dorosłych;
- od 20 do 80 godzin miesięcznie dla młodzieży od 13. do 18. roku życia.
Maksymalny wymiar asystencji dla dorosłych będzie zwiększany stopniowo:
| Rok | Maksymalna liczba godzin miesięcznie |
| 2028 | 200 |
| 2029 | 220 |
| Od 2030 | 240 |
Przyznanie maksymalnego wymiaru godzin nie będzie automatyczne. Liczba godzin zostanie określona w decyzji na podstawie indywidualnej oceny potrzeb.
Niewykorzystane godziny asystencji będzie można wykorzystać w kolejnych miesiącach tego samego roku kalendarzowego, najpóźniej do 31 grudnia. Suma godzin przeniesionych z poprzednich miesięcy nie będzie mogła przekroczyć dwukrotności miesięcznej liczby godzin przyznanej w decyzji. Niewykorzystane godziny nie przejdą na następny rok.
Okres przyznania prawa do asystencji
Prawo do asystencji osobistej będzie przyznawane na okres od roku do 5 lat.
Jeżeli potrzeby osoby korzystającej z usługi ulegną zmianie, będzie ona mogła wystąpić o wydanie nowej decyzji. Możliwe będzie również ubieganie się o przyznanie asystencji na kolejny okres.
Bezpłatność usługi
Asystencja osobista przyznana na podstawie ustawy będzie bezpłatna dla użytkownika. Osoba z niepełnosprawnością nie będzie ponosić opłat za godziny wsparcia określone w decyzji.
Wybór asystenta i organizacja współpracy
Osoba uprawniona będzie mogła samodzielnie wskazać asystenta spełniającego wymagania ustawowe. Jeżeli nie będzie miała wybranej osoby, realizator przedstawi jej co najmniej dwóch kandydatów w terminie nie dłuższym niż 30 dni kalendarzowych od złożenia wniosku o wskazanie asystenta.
Możliwe będzie również korzystanie ze wsparcia więcej niż jednego asystenta oraz zmiana asystenta w trakcie korzystania z usługi.
Szczegółowe zasady współpracy zostaną określone w kontrakcie zawieranym przez użytkownika, asystenta i realizatora.
⬆️ Wróć do spisu treści
Jak otrzymać asystencję?
Prawo do asystencji będzie ustalane w postępowaniu prowadzonym przez wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności. Podstawą przyznania wsparcia będzie indywidualna ocena potrzeb osoby ubiegającej się o usługę.
Postępowanie będzie prowadzone z wykorzystaniem systemu elektronicznego.
Od wniosku do rozpoczęcia asystencji
1
Krok 1. Złożenie wniosku
Osoba z niepełnosprawnością składa wniosek o przyznanie prawa do asystencji osobistej.
Do wniosku dołączany jest formularz samooceny, w którym osoba opisuje swoje potrzeby i wskazuje, w jakich czynnościach potrzebuje wsparcia.
2
Krok 2. Ocena indywidualnych potrzeb
Wyznaczony skład wojewódzkiego zespołu ocenia potrzeby osoby ubiegającej się o asystencję.
Ocena uwzględnia między innymi informacje zawarte w formularzu samooceny, rozmowę z osobą z niepełnosprawnością oraz jej codzienne funkcjonowanie.
3
Krok 3. Decyzja o przyznaniu prawa do asystencji
Wojewódzki zespół wydaje decyzję administracyjną. Określa ona między innymi liczbę godzin asystencji miesięcznie, zakres wsparcia i okres, na jaki przyznano prawo do usługi.
Osoba, która nie zgadza się z decyzją, będzie mogła wystąpić o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od jej doręczenia.
4
Krok 4. Wybór realizatora i asystenta
Osoba, której przyznano prawo do asystencji, wybiera realizatora usługi oraz asystenta osobistego.
Może wskazać wybranego asystenta albo skorzystać z pomocy realizatora w znalezieniu odpowiedniej osoby.
5
Krok 5. Rozpoczęcie asystencji
Po dokonaniu niezbędnych ustaleń zawierany jest kontrakt pomiędzy osobą uprawnioną, realizatorem i asystentem osobistym.
Kontrakt określa zasady współpracy, w tym sposób organizacji wsparcia. Po dopełnieniu formalności rozpoczyna się świadczenie asystencji.
⬆️ Wróć do spisu treści
Kiedy będzie można składać wnioski?
Asystencja osobista będzie wprowadzana etapami. W pierwszej kolejności dostęp do usługi uzyskają osoby dorosłe z najwyższym poziomem potrzeby wsparcia.
Osoby z poziomem potrzeby wsparcia wynoszącym co najmniej 90 punktów będą mogły składać wnioski od pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 12 miesięcy od ogłoszenia ustawy. Prawo do asystencji będzie im przysługiwało od pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 16 miesięcy od jej ogłoszenia.
Osoby z poziomem potrzeby wsparcia wynoszącym co najmniej 85 punktów będą mogły składać wnioski od pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 17 miesięcy od ogłoszenia ustawy. Prawo do asystencji będzie im przysługiwało od pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 21 miesięcy od jej ogłoszenia.
Pozostałe osoby dorosłe z poziomem potrzeby wsparcia wynoszącym co najmniej 80 punktów będą mogły składać wnioski od 1 września 2028 r. Prawo do asystencji będzie mogło im przysługiwać od 1 stycznia 2029 r.
Młodzież od 13. do 18. roku życia oraz osoby przebywające w placówkach wskazanych w art. 50 ust. 1 ustawy będą mogły składać wnioski od 1 maja 2029 r. Prawo do asystencji będzie mogło im przysługiwać od 1 stycznia 2030 r.
Dokładne daty rozpoczęcia pierwszych dwóch etapów będzie można określić po ogłoszeniu ustawy w Dzienniku Ustaw.
ℹ️
Wnioski o asystencję ustawową nie są jeszcze przyjmowane. Informacje o uruchomieniu systemu i sposobie składania wniosków będą publikowane na stronie BON.
Najważniejsza zasada brzmi: to użytkownik decyduje, w czym i kiedy potrzebuje pomocy. Asystencja osobista to wsparcie „szyte na miarę”, którego celem jest, aby osoba mogła być bardziej aktywna i niezależna np. w pracy, na uczelni, podczas wydarzeń kulturalnych czy spotkań z przyjaciółmi.
Ustawa o asystencji osobistej to nie tylko wsparcie społeczne, ale także potężny impuls dla gospodarki. Dzięki niej wiele osób z niepełnosprawnościami zyska realną możliwość wejścia na rynek pracy.
To także szansa dla ich bliskich, którzy dotychczas często ograniczali aktywność lub całkowicie rezygnowali z pracy.
⬆️ Wróć do spisu treści
Organizacja i jakość usług
Powiat będzie mógł świadczyć usługę samodzielnie albo powierzyć jej wykonywanie innym uprawnionym podmiotom. Ustawa przewiduje także możliwość współpracy z gminami.
Za organizację i realizację asystencji osobistej będzie odpowiadał powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej.
Osoba uprawniona będzie mogła wybrać realizatora spośród dostępnych podmiotów spełniających wymagania ustawowe.
Asystenci osobiści
Asystentem będzie mogła zostać pełnoletnia osoba spełniająca warunki określone w ustawie, dotyczące między innymi niekaralności, kwalifikacji lub odpowiedniego doświadczenia we wspieraniu osób z niepełnosprawnościami.
Ustawa przewiduje szkolenia i instruktaż przygotowujące do wykonywania zadań oraz przepisy przejściowe dotyczące wymagań kwalifikacyjnych i doświadczenia.
Standardy i kontrola jakości
Nowy system obejmie rozwiązania służące zapewnieniu bezpieczeństwa i odpowiedniej jakości usług. Będą to między innymi:
- przygotowanie asystentów do wykonywania zadań;
- wsparcie koordynatorów asystencji osobistej;
- organizowanie zastępstw podczas nieobecności asystenta;
- regularna ocena jakości i sposobu świadczenia wsparcia;
- możliwość zgłaszania problemów związanych z realizacją usługi.
Ustawa przewiduje ocenę świadczenia asystencji co najmniej raz na trzy miesiące.
⬆️ Wróć do spisu treści
Asystencja ustawowa a programy ministerialne
Wprowadzenie ustawowego systemu asystencji osobistej nie oznacza automatycznego zakończenia programów ministerialnych finansowanych z Funduszu Solidarnościowego.
Programy „Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością”, realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego i organizacje pozarządowe, stanowią odrębną formę wsparcia. Ich realizacja odbywa się na zasadach określonych dla poszczególnych edycji.
Dwa rozwiązania, różne zasady
Asystencja ustawowa będzie indywidualnym uprawnieniem przyznawanym na podstawie decyzji administracyjnej.
Kolejne edycje programów ministerialnych będą realizowane na zasadach określonych dla danej edycji. Mogą obejmować również osoby, które nie spełniają warunków uzyskania asystencji ustawowej, w tym określone grupy dzieci oraz dorosłych bez decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia na co najmniej 80 punktów.
Uczestnictwo w programach będzie zależało od warunków danej edycji oraz dostępności usług u realizatorów.
Zasady korzystania z obu form wsparcia
Art. 84 ustawy wyklucza możliwość korzystania z asystencji finansowanej na podstawie przepisów o Funduszu Solidarnościowym oraz ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w okresie świadczenia asystencji ustawowej.
Oznacza to, że nie będzie można korzystać równolegle z obu form asystencji w tym samym okresie.
Osoby, które nie uzyskają prawa do asystencji ustawowej, będą mogły nadal ubiegać się o wsparcie w ramach programów ministerialnych, jeżeli spełnią warunki uczestnictwa.
Więcej informacji o aktualnych programach na stronie Programy realizowane w ramach Funduszu Solidarnościowego.
⬆️ Wróć do spisu treści
Dlaczego ustawa o asystencji jest ważna?
Wprowadzenie ustawowego systemu asystencji osobistej odpowiada na wieloletnie postulaty osób z niepełnosprawnościami i organizacji społecznych dotyczące stabilnego, indywidualnego wsparcia w niezależnym życiu.
Dotychczas dostęp do asystencji zależał w dużej mierze od programów i lokalnych możliwości organizowania usług. Ustawa wprowadza odrębne, indywidualne prawo do asystencji oraz jednolite podstawy funkcjonowania systemu.
Niezależność osób z niepełnosprawnościami
Dostęp do asystencji może zwiększać możliwości podejmowania pracy, nauki, rozwijania zainteresowań i utrzymywania relacji społecznych.
Ważną zmianą jest także możliwość wpływania na organizację wsparcia, w tym wybór asystenta. Osoba z niepełnosprawnością ma pozostawać podmiotem decyzji dotyczących własnego życia.
Znaczenie dla rodzin i bliskich
Wiele osób z niepełnosprawnościami otrzymuje codzienne wsparcie od członków rodziny. Niekiedy wymaga to od bliskich ograniczenia pracy zawodowej lub innych aktywności.
Dostęp do asystencji osobistej może zmniejszyć konieczność polegania wyłącznie na pomocy rodziny, a jednocześnie zwiększyć niezależność osoby z niepełnosprawnością.
Asystencja osobista nie zastępuje więzi rodzinnych ani nie jest tożsama z opieką wytchnieniową. Jej podstawowym celem pozostaje wsparcie użytkownika w realizowaniu własnych wyborów.
Prawo do niezależnego życia
Rozwój asystencji osobistej stanowi jeden z elementów realizacji art. 19 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, dotyczącego niezależnego życia i włączenia w społeczność.
Wpisuje się również w cele Strategii na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021–2030.
Historia prac nad ustawą
Prace nad ustawowym systemem asystencji osobistej były prowadzone z udziałem osób z niepełnosprawnościami, organizacji społecznych, ekspertów i przedstawicieli administracji publicznej.
W procesie legislacyjnym przedstawiono inicjatywy prezydencką, rządową i parlamentarną. Przyjęta ustawa jest rezultatem prac parlamentarnych nad rozwiązaniami dotyczącymi asystencji osobistej.
2024
rozpoczęcie formalnych prac nad rządowym projektem ustawy i konsultacji publicznych
28 października 2025
przyjęcie projektu przez Radę Ministrów
4 listopada 2025
skierowanie projektu rządowego do Sejmu
21 listopada 2025
pierwsze czytanie projektu
18 września 2026
uchwalenie ustawy przez Sejm
13 października 2026
przyjęcie przez Senat ustawy z poprawkami
22 października 2026
przyjęcie przez Sejm poprawek Senatu
Obecnie ustawa czeka na podpis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
⬆️ Wróć do spisu treści
PJM oraz ETR (tekst łatwy do czytania)
Informacje w polskim języku migowym
ℹ️
Poniżej znajduje się materiał wideo z informacją ustawy o asystencji osobistej w polskim języku migowym. W materiale brak jest dźwięku mówionego.
treść w przygotowaniu
ℹ️
Poniżej znajduje się materiał ETR (łatwy do czytania) na temat ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami.
treść w przygotowaniu
⬆️ Wróć do spisu treści
ℹ️ Link prowadzi do spisu treści na początku strony.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
ℹ️
W tej sekcji publikujemy odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania dotyczące ustawy o asystencji osobistej – nie stanowią interpretacji obowiązującego prawa.
1. Kto będzie mógł skorzystać z asystencji osobistej?
Osoby dorosłe spełniające ustawowe warunki dotyczące wieku i poziomu potrzeby wsparcia oraz młodzież od 13. do 18. roku życia posiadająca wymagane orzeczenie. Szczegółowe warunki opisano w sekcji „Osoby uprawnione do asystencji”.
2. Czy samo orzeczenie o niepełnosprawności wystarczy?
Nie. Ustawa przewiduje dodatkowe warunki, zależne od wieku osoby ubiegającej się o asystencję.
3. Czy muszę mieć decyzję o poziomie potrzeby wsparcia?
Osoby dorosłe muszą posiadać ostateczną decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia na co najmniej 80 punktów. W przypadku młodzieży obowiązują odrębne warunki.
4. Od kiedy będzie można składać wnioski?
Wdrażanie będzie przebiegało etapami. Pierwszeństwo uzyskają dorośli z najwyższym poziomem potrzeby wsparcia. Terminy przedstawiono w harmonogramie.
5. Czy mogę korzystać z asystencji po ukończeniu 65 lat?
Tak, jeśli prawo do asystencji zostało przyznane przed ukończeniem 65. roku życia – do końca okresu wskazanego w decyzji.
6. Czy osoby mieszkające w placówkach będą mogły otrzymać asystencję?
To zależy od rodzaju placówki. Ustawa w określonych przypadkach wyłącza korzystanie z asystencji, a w innych ogranicza liczbę dostępnych godzin podczas pobytu. Dla osób przebywających w placówkach wskazanych w art. 50 ustawy przewidziano rozpoczęcie składania wniosków od 1 maja 2029 r., a korzystania z asystencji od 1 stycznia 2030 r.
7. Ile godzin asystencji mogę otrzymać?
Liczba godzin będzie zależała od indywidualnych potrzeb. Docelowo dorośli będą mogli otrzymać od 20 do 240 godzin miesięcznie, a młodzież – od 20 do 80 godzin.
8. Czy niewykorzystane godziny przechodzą na kolejne miesiące?
Tak. Niewykorzystane godziny będzie można przenieść na kolejne miesiące tego samego roku kalendarzowego. Suma przeniesionych godzin nie będzie mogła przekroczyć dwukrotności miesięcznego wymiaru przyznanego w decyzji. Godziny nie przejdą na kolejny rok.
9. Czy asystent może pomagać w pracy, szkole i na uczelni?
Tak. Wsparcie może obejmować aktywność edukacyjną i zawodową, jeżeli wynika to z indywidualnych potrzeb i przyznanego zakresu asystencji.
10. Czy asystent może wykonywać czynności związane ze zdrowiem?
Tak, w zakresie określonym w ustawie. Asystent będzie mógł wykonywać proste czynności pielęgnacyjne i higieniczne, a po odpowiednim instruktażu specjalistycznym – także wskazane w przepisach czynności związane ze zdrowiem.
11. Czy mogę korzystać z asystencji w różnych miejscowościach?
Potrzebę wsparcia w różnych lokalizacjach należy uwzględnić przy organizacji usługi i ustalaniu warunków kontraktu.
12. Czy asystencja jest bezpłatna?
Tak. Osoba korzystająca z asystencji ustawowej nie ponosi opłat za przyznaną usługę.
13. Jak będzie można złożyć wniosek?
Postępowanie będzie prowadzone z wykorzystaniem systemu elektronicznego. Szczegółowa instrukcja zostanie opublikowana przed rozpoczęciem przyjmowania wniosków.
14. Czy otrzymam pomoc przy składaniu wniosku?
Tak. Przewidziano pomoc dla osób napotykających bariery cyfrowe lub komunikacyjne.
15. Jak będzie wyglądała ocena moich potrzeb?
Wyznaczony skład wojewódzkiego zespołu uwzględni między innymi formularz samooceny, rozmowę z osobą ubiegającą się o asystencję i informacje o jej codziennym funkcjonowaniu.
16. Na jak długo otrzymam decyzję?
Prawo do asystencji będzie przyznawane na okres od roku do 5 lat.
17. Co zrobić, jeśli nie zgadzam się z decyzją?
Można wystąpić o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od doręczenia decyzji.
18. Czy mogę wystąpić o zwiększenie liczby godzin?
Tak. W przypadku zmiany potrzeb możliwe będzie wystąpienie o wydanie nowej decyzji.
19. Czy mogę samodzielnie wybrać asystenta?
Tak. Można wskazać własnego kandydata spełniającego wymagania ustawowe. Jeśli osoba uprawniona nie ma wybranego asystenta, realizator przedstawi jej co najmniej dwóch kandydatów w terminie nie dłuższym niż 30 dni kalendarzowych od złożenia wniosku o wskazanie asystenta.
20. Czy asystentem może być członek rodziny?
Nie każdy członek rodziny może zostać asystentem. Ustawa wyłącza taką możliwość między innymi w przypadku małżonka, rodziców, dzieci, określonych dalszych krewnych oraz osoby wspólnie gospodarującej z użytkownikiem. Szczegółowy katalog wyłączeń określa art. 88 ustawy.
21. Czy mogę mieć więcej niż jednego asystenta?
Tak. Możliwe będzie korzystanie ze wsparcia kilku asystentów w ramach przyznanego wymiaru godzin.
22. Czy mogę zmienić asystenta?
Tak. Ustawa przewiduje możliwość zmiany asystenta i organizacji dalszego wsparcia.
23. Kto zapewni zastępstwo podczas nieobecności asystenta?
Za organizację zastępstw będzie odpowiadał realizator usługi, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie.
24. Co zrobić, jeśli jakość wsparcia jest niewłaściwa?
Problemy będzie można zgłaszać realizatorowi, w tym za pośrednictwem koordynatora asystencji. Ustawa przewiduje monitorowanie i ocenę jakości usług.
25. Czy programy ministerialne będą nadal realizowane?
Wprowadzenie asystencji ustawowej nie oznacza automatycznego zakończenia programów finansowanych z Funduszu Solidarnościowego. Ich realizacja będzie zależała od zasad i decyzji dotyczących kolejnych edycji.
26. Czy mogę jednocześnie korzystać z asystencji ustawowej i programowej?
Nie w okresie świadczenia asystencji ustawowej. Ograniczenie wynika z art. 84 ustawy.
27. Czy osoba, która nie spełnia warunków ustawy, może korzystać z programu ministerialnego?
Tak, jeżeli spełnia warunki danej edycji programu i usługa jest dostępna u realizatora.
28. Czym asystencja osobista różni się od opieki wytchnieniowej?
Asystencja osobista służy przede wszystkim wspieraniu niezależnego życia osoby z niepełnosprawnością. Opieka wytchnieniowa ma natomiast zapewniać czasowe wsparcie osobom sprawującym codzienną opiekę nad bliskimi.
⬆️ Wróć do spisu treści
Dokumenty i kontakt
Aktualności dotyczące wdrażania ustawy
Na stronie Biura Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych będziemy publikować informacje o kolejnych etapach wdrażania ustawy, terminach składania wniosków i zasadach korzystania z nowego systemu asystencji osobistej.
Śledź aktualności BON, aby dowiedzieć się, kiedy i w jaki sposób będzie można ubiegać się o asystencję osobistą.
Przydatne dokumenty i materiały
- Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021–2030
- Rządowy projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami
- Ustawa o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami – prace parlamentarne
- Programy realizowane w ramach Funduszu Solidarnościowego
- Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych – art. 19
Masz pytanie dotyczące asystencji osobistej?
Przed przesłaniem pytania zachęcamy do zapoznania się z informacjami na stronie oraz odpowiedziami w sekcji „Najczęściej zadawane pytania”.
Jeżeli nie znajdziesz potrzebnych informacji, możesz skorzystać z formularza kontaktowego.
Zadaj pytanie
Ważna informacja
Każde pytanie zostanie przeczytane.
- Jeśli Twoje pytanie dotyczy ogólnych zasad ustawy, odpowiedź może zostać dodana do sekcji Pytania i odpowiedzi – Q&A (bez danych osobowych).
- Jeśli pytanie dotyczy indywidualnej lub szczególnej sytuacji, odpowiedź otrzymasz bezpośrednio na podany adres e-mail.